Dutch

De Heilige Stoel
BERICHT van paus Johannes Paulus II
AAN DE DEELNEMERS
IN DE INTERNATIONALE CONFERENTIE
Herdenking van de vierde eeuwfeest
Van de aankomst IN PEKING
VAN DE VADER Matteo Ricci
Boodschap van Zijne Heiligheid Paus Johannes Paulus II
voor het vierde eeuwfeest van de aankomst in Beijing
van de grote missionaris en wetenschapper Matteo Ricci, SI
1. Het geeft mij grote vreugde tot u te richten, onderscheiden dames en heren, ter gelegenheid van
de internationale conferentie ter herdenking van de vierhonderdste verjaardag van de aankomst in
Beijing van de grote Italiaanse missionaris, humanist en de man van de wetenschap, Vader Matteo Ricci, een
gevierde zoon van de Sociëteit van Jezus. Mijn groet gaat op een bijzondere manier aan de rector van de
Pauselijke Universiteit Gregoriana en de directeuren van de Italiaanse-Chinese Institute, de twee
instellingen die gesponsord en organiseerde de conferentie. In verwelkomen u, ik ook uitstrekken
een hartelijke groet aan de geleerden die zijn afkomstig uit China, Vader Ricci's geliefde aangenomen
land.
Ik ben mij ervan bewust dat deze conferentie in Rome vindt plaats in een zekere continuïteit met de belangrijke
International Symposium onlangs gehouden in Peking (14-17 oktober) op het thema Encounters en
Dialoog, met bijzondere aandacht voor de culturele uitwisseling tussen China en het Westen aan het eind
van de Ming-dynastie en het begin van de Qing-dynastie. Ook daar wetenschappelijke aandacht was
gericht op het enkelvoud werk van Pater Matteo Ricci in China.
2. bijeenkomst van vandaag brengt ons in geest en hart naar Peking, de grote hoofdstad van het moderne China en
de hoofdstad van het "Midden Koninkrijk" in de Vader Ricci's tijd. Na eenentwintig jaar fervent lange en
intense studie van de taal, geschiedenis en cultuur van China, Vader Ricci ingevoerd Peking, de stad
De keizer, op 24 januari 1601. Ontvangen met alle eer, in hoog aanzien en vaak
bezocht door mannen van brieven, mandarijnen en die verlangen naar de nieuwe wetenschappen waarvan hij leren
een erkende meester, woonde hij de rest van zijn dagen in de keizerlijke hoofdstad, waar hij stierf een heilige
dood op 11 mei 1610, op de leeftijd van 57 jaar, bijna achtentwintig waarvan er in zijn besteed
China. Ik ben blij hier te herinneren dat toen Vader Ricci aangekomen in Beijing, schreef hij een Gedenkteken voor
de keizer Wan-li, waarin hij zich voorstelde als een celibatair religieuzen die geen privilege gezocht
en rechtbanken, maar vraagt ​​om te kunnen plaatsen in dienst van Zijne Majesteit zijn eigen persoon en de
deskundigheid in de wetenschappen, die hij in de "Great West" van waaruit hij was gekomen had overgenomen (cf.
Opere del Padre Matteo Ricci storiche S.I., ed. P. Tacchi Venturi S. J., vol. II, Macerata, 1913, 496ff).
De reactie van de Keizer was positief, en dit gaf meer betekenis en belang voor de
Katholieke aanwezigheid in het moderne China.
Voor vier eeuwen China is zeer gewaardeerde Li Madou, "de Sage van het Westen", de naam
die Vader Matteo Ricci bekend was en blijft vandaag de dag bekend. Historisch en cultureel
Hij was een pionier, een kostbare verbindende schakel tussen West en Oost, tussen de Europese
Renaissance cultuur en de Chinese cultuur, en tussen de oude en de prachtige Chinese
beschaving en de wereld van Europa.
Als ik de gelegenheid gehad om op te noemen, ter gelegenheid van de Internationale Congres van Ricci Studies gehouden
ter herdenking van het vierde eeuwfeest van Matteo Ricci's aankomst in China (1582-1982), zijn verdienste lag
vooral op het gebied van inculturatie. Vader Ricci gesmeed een Chinese terminologie van het Katholiek
theologie en liturgie, en daarmee de voorwaarden geschapen voor het maken van Christus bekend en voor incarneren
het Evangelie en de Kerk binnen de Chinese cultuur (vgl Insegnamenti di Giovanni Paolo II,
vol. V / 3, 1982, Libreria Editrice Vaticana, 1982, 923-925). Vader Matteo Ricci maakte zich zo
"Chinese met de Chinese" dat hij werd een expert sinoloog, in het diepste culturele en
spirituele zin van het woord, want hij in zichzelf bereikte een buitengewone innerlijke harmonie tussen
priester en geleerde, tussen de katholieke en oriëntalist, tussen de Italiaanse en Chinese.
3. Vierhonderd jaar na de komst van Matteo Ricci in Beijing, kunnen we niet nalaten te vragen wat is het
boodschap die hij kan bieden aan de grote Chinese natie en de katholieke kerk, om die beide hij
voelde ooit diep gebonden en door beide waarvan hij werd en wordt oprecht gewaardeerd en geliefd.
Een van de aspecten die Vader Ricci's werk in China origineel en blijvend relevant is voor de
diepe empathie die hij gekweekt uit de eerste naar de hele geschiedenis, cultuur en traditie van
het Chinese volk. Zijn korte verhandeling over Friendship (De Amicitia - Jiaoyoulun), wat geweldig was
het succes van de eerste editie geproduceerd in Nanking in 1595, en de brede en intense netwerk van
vriendschappen die hij voortdurend opgebouwd tijdens zijn achtentwintig jaar in het land, blijven een
onweerlegbaar bewijs van zijn loyaliteit, oprechtheid en gemeenschap met de mensen die hadden verwelkomd
hem. Deze gevoelens en de houding van de hoogste respect kwam voort uit de waardering die hij
hield de cultuur van China, tot het punt van leidde hem om te studeren, te interpreteren en verklaren de oude
Confucianistische traditie en bieden daarmee een herwaardering van de Chinese klassieken.
2
Van zijn eerste contacten met de Chinese, Vader Ricci gebaseerd zijn hele wetenschappelijke en apostolische
methodiek op twee pijlers, waaraan hij trouw bleef tot aan zijn dood, ondanks de vele
moeilijkheden en misverstanden, zowel intern als extern: ten eerste, de Chinese neofieten in
omarmen het christendom, op geen enkele manier hebben om loyaliteit naar hun land af te zien; tweede, de
Christelijke openbaring van het mysterie van God op geen enkele manier vernietigd, maar in feite verrijkt en
aangevuld alles wat mooi en goed, rechtvaardig en heilig, in welke was geproduceerd en
overgeleverd door de oude Chinese traditie. En net zoals de kerkvaders hadden gedaan
eeuwen voordat in de ontmoeting tussen het Evangelie van Jezus Christus en de Grieks-Romeinse cultuur,
Vader Ricci maakte dit inzicht basis van zijn patiënt en een vooruitziende blik werk van inculturatie van het
geloof in China, in de constante zoektocht naar een gemeenschappelijke grond van overeenstemming met de intellectuelen
van dat grote land.
4. Het Chinese volk, vooral in de meer recente tijden, zichzelf hebben gesteld belangrijke doelstellingen
op het gebied van de sociale vooruitgang. De katholieke Kerk voor haar deel betreft met betrekking deze
indrukwekkende stuwkracht en vooruitziende planning, en met discretie biedt haar eigen bijdrage in de
bevordering en bescherming van de menselijke persoon, en de persoon die de waarden, spiritualiteit en
transcendente roeping. De kerk heeft zeer veel op het hart van de waarden en doelstellingen die zijn
primair belang ook voor het moderne China: solidariteit, vrede, sociale rechtvaardigheid, het verstandig beheer
Het fenomeen van de globalisering en de civiele vorderingen van alle volkeren.
Als Vader Ricci schreef precies in Beijing, terwijl het in de laatste twee jaar van zijn leven dat hij bewerkt werd
pionierswerk dat fundamenteel is voor het begrip van China door de rest van de wereld en
die gerechtigd is, over de toegang van de Sociëteit van Jezus en het christendom in China (cf. Fonti
Ricciane een cura di Pasquale D'Elia M. S.I., vol. 2, Rome 1949, No. 617, p. 152), zo ook vandaag de
Katholieke Kerk streeft geen privilege uit China en haar leiders, maar alleen de hervatting van de
dialoog om een ​​relatie op basis van wederzijds respect en dieper inzicht op te bouwen.
5. In navolging van deze grote zoon van de Katholieke Kerk, wil ik eens te meer dat het zeggen
Heilige Stoel aanzien van het Chinese volk met diepe genegenheid en aandacht. Het is bekend met de
aanzienlijke vooruitgang geboekt in de afgelopen tijd in de sociale, economische en educatieve gebieden, zoals
Ook de moeilijkheden die overblijven. Laat het bekend naar China: de katholieke kerk heeft een scherp
verlangen om te bieden, eens te meer, haar nederige en onbaatzuchtige dienst voor het welzijn van Chinese katholieken en
van alle mensen van het land. In dit verband kan ik herinner me op dit punt de uitstaande
evangeliseren inzet van een lange lijn van gulle missionarissen - mannen en vrouwen - zoals
evenals de werken van de menselijke ontwikkeling die zij bereikt door de eeuwen heen. Zij
ondernam vele belangrijke sociale initiatieven, met name op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs,
die op grote schaal en dankbaar werden verwelkomd door de Chinese bevolking.
Geschiedenis, echter, herinnert ons aan de ongelukkige feit dat het werk van de leden van de Kerk in
China was niet altijd foutloos, de bittere vrucht van hun eigen beperkingen en de grenzen van
hun optreden. Bovendien werd hun optreden vaak geconditioneerd door moeilijke situaties die verband houden met
3
complexe historische gebeurtenissen en tegenstrijdige politieke belangen. Noch waren theologische geschillen ontbreekt,
die veroorzaakt slechte gevoelens en creëerde ernstige moeilijkheden in de prediking van het Evangelie. In sommige
perioden van de moderne geschiedenis, een soort "bescherming" van de kant van de Europese politieke machten niet
zelden geleid tot beperkingen van de Kerk zeer vrijheid van handelen en had negatieve
gevolgen voor de Kerk in China. Deze combinatie van verschillende situaties en gebeurtenissen geplaatst
obstakels in het pad van de Kerk en belette haar volledig uit te voeren - in het voordeel van de
Chinezen - de missie door haar oprichter, Jezus Christus aan haar toevertrouwd.
Ik voel diepe droefheid voor deze fouten en de grenzen van het verleden, en ik betreur het dat in veel mensen deze
tekortkomingen kan de indruk van een gebrek aan respect en waardering voor het Chinese volk op hebben gegeven
het deel van de katholieke kerk, waardoor ze het gevoel dat de kerk werd ingegeven door gevoelens van
vijandigheid ten aanzien van China. Voor al deze Ik vraag vergeving en begrip van degenen die
hebben voelde pijn in een of andere manier door dergelijke acties van de kant van de christenen.
De kerk moet niet bang zijn van de historische waarheid en ze klaar is - met een diep gevoelde pijn - naar
toegeven dat de verantwoordelijkheid van haar kinderen. Dit geldt ook voor haar relatie, langs en
dit moment, met het Chinese volk. Historische waarheid moet rustig worden gezocht, onpartijdig en in
zijn geheel. Dit is een belangrijke taak worden uitgevoerd door wetenschappers en is een waar u, die
zijn bijzonder goed thuis in de Chinese realiteit, kunnen ook een bijdrage leveren. Ik kan u verzekeren dat de Heilige
See is altijd klaar om bereid de samenwerking in dit onderzoek bieden.
6. Op dit moment zijn de woorden geschreven door pater Ricci aan het begin van zijn verhandeling over
Vriendschap (nrs. 1 en 3) krijgen een nieuwe actualiteit en betekenis. Brengen naar het hart van de late
zestiende-eeuwse Chinese cultuur en beschaving van de erfenis van de klassieke Grieks-Romeinse
Christelijke reflectie over vriendschap, gedefinieerd hij een vriend als "de andere helft van mezelf, inderdaad een ander
'Ik' ', en dus "de raison d'être van vriendschap is wederzijds behoefte en wederzijdse hulp".
En het is met deze vernieuwde en diep gevoelde vriendschap naar alle Chinese mensen die ik uitdrukken
de hoop dat concrete vormen van communicatie en samenwerking tussen de Heilige Stoel en de
People's Republic of China kan binnenkort worden vastgesteld. Vriendschap wordt gevoed door contacten, door een
delen in de vreugde en het verdriet van de verschillende situaties, door de solidariteit en wederzijdse bijstand. De
Apostolische Stoel oprecht streeft naar een vriend aan alle volken zijn en samen te werken met personen van goede
zal overal in de wereld.
Historisch gezien, op een manier die zeker anders maar niet tegenover elkaar, China en
Katholieke kerk zijn twee van de oudste "instellingen" in het bestaan ​​en die op de wereld
scène: beide, zij het in verschillende domeinen - een in de politieke en sociale, de andere in de religieuze
en spirituele - omvatten meer dan duizend miljoen zonen en dochters. Het is geen geheim dat
De Heilige Stoel, in de naam van de gehele Katholieke Kerk en, geloof ik, in het belang van de hele
menselijke familie, hoop voor de opening van een bepaalde vorm van dialoog met de autoriteiten van de People's
Republiek van China. Zodra de misverstanden van het verleden zijn overwonnen, die dialoog
4
zou het mogelijk maken voor ons om samen te werken voor het welzijn van het Chinese volk en voor de vrede in
de wereld. Het huidige moment van diepe onrust in de internationale gemeenschap vraagt ​​om een
fervente toewijding van de kant van iedereen te creëren en ontwikkelen van banden van begrip,
vriendschap en solidariteit tussen de volkeren. In deze context is de normalisering van de betrekkingen tussen de
Volksrepubliek China en de Heilige Stoel zou ongetwijfeld positieve gevolgen hebben voor
de vooruitgang van de mensheid.
7. uitdrukken eens mijn geluk op de tijdige viering van een dergelijke belangrijke historische
gebeurtenis, ik hoop en bid dat de weg geopend door Vader Matteo Ricci tussen Oost en West,
tussen het christendom en de Chinese cultuur, zal aanleiding geven tot nieuwe gevallen van dialoog en wederzijdse geven
menselijke en geestelijke verrijking. Met deze goede wensen, ik graag geven aan u allen mijn Apostolische
Zegen, smeekte God om u iedere gave van geluk en welzijn te verlenen.
Van het Vaticaan, 24 oktober 2001
Ioannes Paulus II
© Copyright - Libreria Editrice Vaticana